Tag: echt

Kunst kaatst terug

Kunst kaatst terug Kunst kaatst terug

Kunst kaatst terug (Plus een piepklein snufje Anton Heyboer – zie onderaan.) Kijk, zegt het kind met het krijtje, ik maak een mooie tekening voor jou. Zo maar. En dan, dan moet je opletten! Niet doorlopen nu – maar even stilstaan. Wachten en kijken wat er gebeurt. Een kind met het puntje van de tong uit de mond, op straat in de zon. Misschien komt er nu een stoeptegel onder de kleuren te zitten. Of misschien, dat zul je minder vaak zelf mee kunnen meemaken, ontstaat er onder de handen van een groot kunstenaar een meesterwerk. Maar het maakt niet […]

Het kunstwerk dat er niet was – A balancing act, bij KAdE

Het kunstwerk dat er niet was – A balancing act, bij KAdE Het kunstwerk dat er niet was - A balancing act, bij KAdE

Het kunstwerk dat er niet was – A balancing act, bij KAdE Het kunstwerk dat mij het meest opviel, daar in Amersfoort, dat was niet de olifant – die ondersteboven met z’n slurf steun vindt aan de muur – maar het kunstwerk dat er niet was. Wat mij daar triggert, dat is het citaat van Piet Mondriaan (zie onder), haast onopvallend in een kleine zij-ruimte te vinden is. Nergens iets van zijn hand te zien. (Nu ja, er is natuurlijk heel veel van zijn hand te zien in deze stad, en heel dichtbij ook, maar niet in deze ruimte dus.) […]

De wilde god

De wilde god De wilde god

De wilde god  Ze stelt zelf haar boeken samen, en ze brengt zulke wezenlijke zaken altijd  zo opmerkelijk korzelig – kort door de bocht, maar altijd raak – onder woorden: Lotti Heyboer. Daar wil ik je even kennis mee laten maken. Zoals ze me vertelde waarom dan toch ze in de jaren ’60 haar hele leven – familie, verloving, toekomst (Franse graaf, kasteel en al) – op z’n kop zette om bij Anton Heyboer te gaan leven, de kunstenaar met de vele bruiden. Ook deze woorden van haar, die ze impulsief schreef en mij stuurde, jaren na het overlijden van […]

Het gaat over de liefde in De Nieuwe Liefde, en hoe! Carlos Drummond de Andrade

Het gaat over de liefde in De Nieuwe Liefde, en hoe! Carlos Drummond de Andrade Het gaat over de liefde in De Nieuwe Liefde, en hoe! Carlos Drummond de Andrade

Het gaat over de liefde in De Nieuwe Liefde, en hoe! Carlos Drummond de Andrade  De liefde, daar moet het inderdaad om gaan, en al helemaal in de meimaand. Zondag 20 mei maakt Frans van Deursen het ‘s middags helemaal waar: de poëzie van een van de grootste dichters van Brazilië, in ons land vooral bekend vanwege zijn erotische bundel O Amor Natural (Liefde, natuurlijk). In De Nieuwe Liefde (Zie link onder).  Over hoe seks en liefde nog geen porno is. Billenhoning Je krijgt het wel recht voor je kiezen, volstrekt onbevangen dicht Carlos zijn hartstocht aan elkaar en neemt geen blad […]

Het verboden portret

Het verboden portret Het verboden portret 

Het verboden portret  Zelfportretten is het onderwerp van de huidige expositie van de Ploegh in Amersfoort (zie link hieronder). Je kunt dat heel ruim opvatten, ga maar kijken. Gaf mij te denken, al dat geportretteer. Verbazingwekkend, hoe je als mensentekenaar, en portrettenmaakster op z’n tijd, bijvoorbeeld kunt stuiten op een heus verbod. Wist je dat? In andere tijden weliswaar, andere landen of cultuur. Dat scheelt een hoop, maar toch, het hield mij zoet, want waarom zou je niet? God mocht al niet om te beginnen, en een bliksemschicht leek niemand iets. Wat moet je dan verzinnen? Gewoon een mens? Mocht […]

Zo autonoom als een boom – over de zin van kunst

Zo autonoom als een boom – over de zin van kunst Zo autonoom als een boom - over de zin van kunst

Zo autonoom als een boom – over de zin van kunst (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Zo autonoom als een boom – over de zin van kunst. Die boom, die staat daar maar, de mossen glinsterend in de zon. Of ligt daar, omgezaagd en in stukken na de storm, de zaagvlakken als rode zonnen in het late licht. Het maakt ‘m niet uit. Of haar. Ze is. Ze is boom, voor zolang het duurt. En dan nog. Daar is geen wachten Geen wachten op hulp, of op publiek. Bewondering speelt geen rol. Er is geen puzzel, geen weemoed, […]

Jouw koud is mijn warm – de troefkaart van Anton Heyboer

Jouw koud is mijn warm – de troefkaart van Anton Heyboer Jouw koud is mijn warm - de troefkaart van Anton Heyboer

Jouw koud is mijn warm – de troefkaart van Anton Heyboer (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Jouw koud is mijn warm – de troefkaart van Anton Heyboer Dit is het laatste weekend dat de expositie met het werk van Anton Heyboer bezocht kan worden in het Gemeentemuseum Den Haag. Je kunt nog vlug. Wat maakt zijn werk, en zijn teksten, zo intrigerend? De oplossing zit ‘m in een pakje kaarten. Leg voor je op tafel eens enkele van de kaarten met de afbeeldingen. Vier vrouwen en een heer bijvoorbeeld. Als je net zulke kaarten hebt als hier tenminste, […]

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment De ongedachte gedachte - een onbewaakt moment

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment – wat blijft er van je over als je niet denkt? Van een zin als dit wordt je kregel en stopt met lezen, of je neemt een moment en probeert het even uit. Wat dat op kan leveren? De verrassing van de vrijheid. Je weet niet half hoe groot de vrijheid is waarin je leven kunt, tot zo’n enkel moment waarop je eventjes ‘gewoon niet denkt’. Want waar ben je dan? Hoe voelt dat eigenlijk? De bedenker Wie heeft […]

Een gat in je hoofd – Maria Roosen

Een gat in je hoofd – Maria Roosen Een gat in je hoofd - Maria Roosen

Een gat in je hoofd – Maria Roosen in KAdE (deel 3)  (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Een gat in je hoofd – Maria Roosen in KAdE. Het is nog heel even te zien, in Kunsthal KAdE, tot 7 januari, en anders kom je het vast nog wel ergens anders tegen, het beeld dat Maria Roosen maakte van een vrouwengestalte met een gat in haar hoofd. Beschadigd, verwond, met littekens net zo goed als met volle kleuren voor ieder jaar dat er geleefd is, echt ten volle geleefd – maar met een groot gat waar haar hoofd is. […]

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco Over de tijd, die niet bestaat - Anton Heyboer en de Flamenco

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco. In het Gemeente Museum Den Haag is de expositie van Anton Heyboer te zien, en die is bar interessant. Helaas hangt deze ets er niet, want hoewel er veel te zien is hangt er nog veel meer niet. De man heeft tot ver na 1975 nog zoveel bijzonders neergezet. Maar nu even 1964: Het enige gezonde, dat is het eeuwige voortbestaan, lees ik in een ets van Anton Heyboer […]

Scroll to Top