Categorie: Literatuur, boeken, schrijvers

Gerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaan

Gerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaan

Gerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaan (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Gerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaan. Van die dingen. Daar ging de lezing van de schrijver en acteur over in Museum Oud Amelisweerd afgelopen vrijdag. Want behalve het oude Chinese behang in het landhuis is daar nu ook een expositie met porselein en schilderingen uit het oude China. Dat kabinet van ons De I Tjing  van nu is het boek dat Gerben […]

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan Ja, je zal het maar nodig hebben, hè, een Muze. Die van Brancusi werd enkele maanden geleden, in mei, door iemand gekocht voor dat recordbedrag. Wat is een muze? De gemiddelde meneren- kunstenaar heeft daar wel behoefte aan, een muze, die stille vrouwelijke kracht die toegang geeft tot creativiteit. Maar die gemiddelde kunstenaar kan dat niet betalen voor een muze, schat ik zo in. Mevrouwen-kunstenaars, die rooien het zelf wel, zeker nu het slagveld van de biologische functies wat begint te luwen. Zij hebben […]

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis. Eenmaal aan het schilderen geslagen kom je er geleidelijk aan achter dat je niet alleen maar werkt met rood, groen en geel, hemel nee: Olifanten, vergif en koeienpis Het gaat ineens om Loodwit, Chroomgeel, Cadmiumrood, Doodekop (Caput Mortuum), Drakenbloed. En het geeft te denken, zulke namen. (Hoe wilt u dood?) Er was weinig gezonds aan de pigmenten, je praat vaak over puur vergif. Menig kunstschilder was dan ook letterlijk aangedaan door haar/zijn schilderijen. Ik gebruik zelfs Ivoorzwart, but […]

Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi – maar ze vertelde bij het jarige Ezelsoor – Rosita Steenbeek

Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi – maar ze vertelde bij het jarige Ezelsoor – Rosita Steenbeek

Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi – maar ze vertelde bij het jarige Ezelsoor – Rosita Steenbeek  (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi – maar vertelde bij het jarige Ezelsoor – Rosita Steenbeek. Gisteravond. In Amersfoort. Waar ze opgroeide. Het is best logisch: als je antiquariaat zijn 35-jarige jubileum viert, zoals ’t Ezelsoor – mijn buurmannen van voorheen, toen ik nog ik in het atelier naast hun pand werkte – dan vier je dat met een schrijver […]

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method   Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method. A feelgoodmovie about suffering. En daarmee weet je voldoende. Of ook weer niet, want deze film draait om gekte, om kunst maken, en om dat je het niet op moet geven. En hoe je dat doet dan, met een methode! Nogal niet niks. ‘All suffering is good’, want: daar ligt de bron, hoor je Iggy Pop zeggen. Houellebecq schreef […]

Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – Belcampo

Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – Belcampo

Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – Belcampo   Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – toen ik ’s nachts in de tuin zat te werken in het overdonderende licht van de volle maan. Zo’n waterval van helder licht, en toch niet genoeg zien om me ergens op te kunnen focussen. Alles in flux. Kwijt Dat doet duisternis: de dingen weigeren in hun bekende vorm te verschijnen. Ze zijn nieuw, bezig geboren te worden. Het zijn vreemden. Ook jezelf kun je niet afbakenen. Overgeleverd aan van alles waar je geen grip meer […]

De flair van Wim Zwiers

De flair van Wim Zwiers

De flair van Wim Zwiers   De flair van Wim Zwiers. Een brief die ik kreeg na een bezoek in mijn atelier: Brief ‘Beste Marjan. Jij beeldt beweging uit, en dat kun jij. Wim Zwiers beeldt ook beweging uit, en dat kannie. Er zijn dus tenminste twee manieren om zalig te worden. Hier zie je ze vlak bij elkaar.   Jij neemt de actie mee in je werkwijze. Jij beleeft de spanning, je krijgt er krampies van (zo ongeveer), zo hoort het. Wim Zwiers doet ’t anders. Hij piekert net zo lang, tot hij het resultaat van te voren al zo’n […]

Hoe maakt u dat? Armando

Hoe maakt u dat? Armando

Hoe maakt u dat? Armando   Armando (1929 – overleden op 1-7-2018) publiceerde op 2 april 2017 zijn dichtbundel Liever niet. Dat was een karwei waar hij toen met gezonde tegenzin aan begon, maar hij had kennelijk geen keuze. Lees het gedicht waarin hij met dubbele gevoelens de lente ziet komen en weer gaan. De lente ja – maar dan rauw. Ook hier proeft hij slachtofferschap: de natuur wordt met geweld genomen.  Lente ’t Is bijna lente, de knoppen zijn al weerloos, de takken steken hun armen uit en de groei heeft de bloei ontdekt. _ Het blijft voorlopig lente, […]

Verleid door de juf – Leo Vroman

Verleid door de juf – Leo Vroman

Verleid door de juf – Leo Vroman   Verleid door de juf – Leo Vroman (1915) schreef God en Godin in 1967. Een huppelend speels gedicht over warme liefde en een koud kikkerland – van zo’n 64 pagina’s lang. Hoe ik dat ooit in handen kreeg, en mij er in mee liet sleuren (als romantisch pubertje), is me lang een raadsel geweest. Het was lente, ergens in de oertijd, 1968 speelde op, samen met de hormonen. De hippietijd sloeg toe in Amsterdam. Wat moest ik met deze wetenschapper (hematoloog, van het ‘Vroman effect’), dichter, tekenaar, maar bovenal man-van-Tineke?  Alles en […]

Ach, de liefde… Peter Vos

Ach, de liefde… Peter Vos

Ach, de liefde… Peter Vos   Ach, de liefde…  Tekenaar Peter Vos (1935) heeft het geweten. Z’n hele hart gegeven – en daar gaan mensen dan op staan. Per ongeluk, hoor, uit onbeholpenheid meestal, en onbegrip. Och wat mooi, och wat mooi – zo heeft hij vast rondgekeken in zijn leven. En wie hij trof, dichters en kunstenaars, daarmee kon hij dat delen. Dat moet zijn hoop, zijn verlangen zijn geweest. Dode dichters, levende dichters – zoals mijn Fritzi Ten Harmsen van der Beek – daar kon je verliefd op worden. Maar Fritzi, die brak zijn hart. De roes van […]

Scroll to Top