Categorie: Creativiteit, inspiratie, intuitie

Leef je nog?

Leef je nog? Leef je nog?

Leef je nog? Een kunstenaar kunst, een minnaar kust. Een kok, die kookt, een tuinier, die tuint. Waarom? Omdat ze dan het gevoel hebben te leven. Een moment of wat. Het gaat niet altijd om het resultaat. Een bungeejumper springt, een zeiler zeilt, een sporter sport.  Alles op de toppen van je kunnen, en daaraan voorbij. Want waarom zou je anders? Is het de adrenaline? Is het ’t gevoel er ‘even niet te zijn’? Van de wereld zijn? En wat is er dan buiten zulke momenten – die zo vaak maar heel kort duren? Waar wil je niet zijn? Gepieker […]

Lust for life – Petra danst voor Heyboer

Lust for life – Petra danst voor Heyboer Lust for life - Petra danst voor Heyboer

Lust for life – Petra danst voor Heyboer Niet wat je maakt, maar hoe je dat doet. Daar draait het om. Dat speelt sinds zeker 2008 een steeds nadrukkelijker rol in mijn werk. Het onderwerp, het motief is van weinig belang; toeval is best, en misschien wel het beste. De mensen in de stad waarin ik leef, de kinderen, de dieren, en wat zij beleven – in het groot en in het klein. Toeval is welkom Fantasie, of naar model, al is het zomaar een oude foto zoals die ik in 2012 ergens vond (hierbij, klik voor vergroting), van een […]

Zelfs in de allerkleinste dingen – een potje bieslook van van Gogh

Zelfs in de allerkleinste dingen – een potje bieslook van van Gogh Zelfs in de allerkleinste dingen - een potje bieslook van van Gogh

Zelfs in de allerkleinste dingen – een potje bieslook van van Gogh Het is al jaren geleden, dat ik dit schilderijtje zag, maar ik ben het nooit vergeten. Het voelt als een oude bekende. Een simpel aardewerken potje, wat groene sprietjes. Meer niet.  Gezien door Vincent van Gogh, en door hem met alle égards geschilderd als betrof het een onderwerp van spectaculair formaat. Maar vorsten of heroische heldendaden zijn hier niet te zien. Daar keek hij doorheen, dat had geen belang.  Wat hij wel zag – dat zien wij niet meer: in het kleinste en onbenulligste dezelfde oerkracht die ons […]

Waar inspiratie vandaan komt – a midnight song

Waar inspiratie vandaan komt – a midnight song Waar inspiratie vandaan komt - A midnight song

Waar inspiratie vandaan komt – a midnight song In de Elleboogkerk in Amersfoort: de korte expositie met het werk van fotografe Jolanthe Lalkens in samenwerking met Sally Pittman A midnight song.  (En inderdaad, de Elleboogkerk, dat was  voorheen het Armandomuseum waar in die dramatische brand is geweest, kijk hier.)  In de stille kerk hoog tegen de wanden Jolanthes foto’s van slapende mensen, naakt in hun overgave aan slaap en droom, onschuldig en kwetsbaar, in een haast hemels licht. En daaronder op de vloer van de kerk staat het contrast van Sally: een rij doorschijnende foto’s, donker als het duister van […]

Ceci n’est pas une fleur

Ceci n’est pas une fleur Ceci n'est pas une fleur

Ceci n’est pas une fleur   Als ik zo werk  op deze manier dan wordt het geen bloem een beeld is nooit het doel Het is een gesprek zonder woorden met hoe ik geboren ben als jij en zij en wij de samenspraak waarvan mij de oren tuiten ogen schitteren Omhelzing diep als aarde thuis in alle schakeringen ongehoorde stille kracht   (Hierbij: Iris en tulpen, bronsvenkel. pastel ’21) (Klik op afbeelding voor vergroting) Was er niet iets met een of andere Boeddha die een bloem liet zien aan zijn publiek? En dat maar een enkeling het begreep? Dacht ik. Lees […]

Namasté

Namasté Namasté

Namasté Met dezelfde vingertjes waarmee ze in haar neus peutert, haar kleine broertjes broek ophijst of een jak melkt begroet ze je, onbevangen en blij. Felle zon, koude wind. Ergens in zo’n streek als waar de Himalaya ligt vermoed ik zo. Ik vond het plaatje op een flard van een tijdschrift, geen idee welk, en kreeg acuut schilderzin. Olieverf, in 2000. Daar staat ze in een afdankertje uit een heel ander land, met daarop een ster geappliceerd. Ooit was daar een heel ander kind blij mee. Jij bent een wonder Namasté: ik groet het licht in jou. Wat dat ook […]

Twintig jaar vrijwillige Lockdown: The Mountain Yogi

Twintig jaar vrijwillige Lockdown: The Mountain Yogi Twintig jaar vrijwillig in locdown -The Mountain Yogi

IJs en ijskoud in isolatie – The Mountain Yogi Hier zie je een prachtige documentaire (als je van reizen en ruimte en bergen houdt helemaal): van Jaap Verhoeven  The Mountain Yogi (uit 2016)  Dat is even iets heel anders dan lockdown in Zeeland, op de Veluwe of in Amsterdam: twintig jaar vrijwillige isolatie midden in de Himalaya. Tibet is in 1953 meer dan volledig onder de voet gelopen door China, maar in de nabije landen is nog aardig wat van de cultuur heel. Die net zo min alleszaligmakend is als die van ons in het westen – maar het is altijd […]

Kunst kaatst terug

Kunst kaatst terug Kunst kaatst terug

Kunst kaatst terug (Plus een piepklein snufje Anton Heyboer – zie onderaan.) Kijk, zegt het kind met het krijtje, ik maak een mooie tekening voor jou. Zo maar. En dan, dan moet je opletten! Niet doorlopen nu – maar even stilstaan. Wachten en kijken wat er gebeurt. Een kind met het puntje van de tong uit de mond, op straat in de zon. Misschien komt er nu een stoeptegel onder de kleuren te zitten. Of misschien, dat zul je minder vaak zelf mee kunnen meemaken, ontstaat er onder de handen van een groot kunstenaar een meesterwerk. Maar het maakt niet […]

Het leven is juist dat men ernaast zit – Anton Heyboer – een leven als kunstwerk

Het leven is juist dat men ernaast zit – Anton Heyboer – een leven als kunstwerk Het leven is juist dat men ernaast zit - Anton Heyboer - een leven als kunstwerk

Het leven is juist dat men ernaast zit – Anton Heyboer – een leven als kunstwerk Bladzijde 101 van het prachtige fotoboek Anton Heyboer – een leven als kunstwerk. Van Leo Duppen met teksten van Anton Heyboer en Lotti Heyboer:    ‘Het leven van de massa der mensen is niet te leven, want dan heeft het leven geen zin. Men moet er bovenuit stijgen. Men moet zich de regels van het universum eigen maken. Maar als men eenmaal de regels van het universum zou leven, hoefde men net zo goed niet te leven. Het leven is juist dat men er […]

God schiep Peter Vos, en Peter Vos schiep God

God schiep Peter Vos, en Peter Vos schiep God God schiep Peter Vos, en Peter Vos schiep God

God schiep Peter, en Peter schiep God: zo druk als een klein baasje – en verliefd. Net als Peter zelf. Dat kun je nog even in Utrecht bekijken. Schepper naast God Liefde? Dan kun je alles maken – als tekenaar, als God. Tere tekenlijntjes, een luchtige kijk, zo doe je als tekenaar het hele scheppingsverhaal gewoon dunnetjes over. Je schept God, die met een lucifer en een ouderwetse gloeilamp eerst het licht en dan de zon schept. Zoveel licht trouwens, dat ie een zonnebril op moet. En met een hart dat niet bestand blijkt tegen de Eva die hij zelf […]

Scroll to Top